Laatste toevoegingen

Populair

Newsflash

Welkom op de site van Gert jan van der Linden. Deze website geeft informatie over de activiteiten van mij en mijn bedrijf Gertjanvanderlinden.com

- Het coachen van sporters en bedijfsmanagers; - Het geven van workshops en clinics; - De verkoop van sportrolstoelen; - De verkoop van sportbenodigdheden.
 
Dagboek, Wetzlar-Europees kampioenschappen PDF Afdrukken E-mail
woensdag 22 augustus 2007
ImageDoor de ogen van de coach





Van 23 augustus tot en en met 1 september wordt in het Duitse Wetzlar het EK rolstoelbasketbal gehouden. Onder de deelnemers is ook het nationale team van Nederland, onder leiding van coach Gert jan van der Linden. Hij houdt ons op de hoogte van de gebeurtenissen op het veld en achter de schermen.

Meer informatie over het team vind u hier(webmaster)



Zondag 2 september,

Wat een party gisteren...... De staf heeft zich terug getrokken in het hotel om daar gezellig een wijntje te nuttigen. De spelers zijn gezellig even los gagaan. Mustafa kreeg heel de zaal op zijn kop toen hij achter de draaitafel ging optreden. Iedereen ging uit zijn bol. Vroeg in de morgen lag iedereen in zijn bed om om 11 uur te vertrekken naar huis. Oeps, ik zou bijna iets vergeten! De finale gisteren is gewonnen door Zweden. Ze versloegen met overtuiging Groot Briattiane. Heel knap als je ziet hoe in een korte tijd ze dit hebben kunnen realiseren. Zo zie je dat je met twee top spelers en keihard werkende groep kampioen van Europa kan worden.

De reis ging voorspoedig naar Papendal waar alle auto's stonden om richting huis te gaan. Wat een EK met heel veel gezichten. Fantastisch basketball gezien en heel veel verrassende uitslagen. Iedereen kon van elkaar winnen. Zie ook dat Spanje van Zweden heeft gewonnen in de poule. Met al mijn ervaring kan ik zeggen dat het rolstoelbasketbal naar een steeds hoger peil gaat en dat het steeds meer een sport gaat worden dat door topsporters gespeeld moet gaan worden. Je zou elke dag moeten gaan trainen, niet zoals vroeger enkele spelers deden, maar met de gehele ploeg.

Dit was het dagboek van het EK. Ik hoop dat u uitkijkt naar mijn volgende dagboek over de mooie ervaringen die nog gaan komen. Tot dan!

Zaterdag 1 september,

Nu al maar mijn dagboek bijwerken, omdat ik niet weet hoe laat het vanavond zal worden op de after party. Vanmorgen zijn we vroeg gaan ontbijten om zo wakker mogelijk aan de start te staan tegen Polen. De wedstrijd ging eigenlijk nergens meer om maar toch de wil om te winnen was aanwezig. Dat was ons motto. We kwamen moeizaam uit de startblokken maar uiteindelijk hebben we een aardig niveau gehaald. Alle spelers zijn aan de bak geweest en dat is ook een mooie afsluiting. Helaas ging de wedstrijd met 1 punt verloren in de verlenging.(79-80)De afgelopen week hebben we niet kunnen brengen wat we hadden gehoopt, maar de ervaring die we hebben kunnen opbouwen biedt veel perspectief voor de toekomst. De jeugd spelers kunnen positief hierop terug kijken. Ze hebben allemaal gespeeld, de één wat meer dan de ander. Het blijft natuurlijk jammer dat we hier niet het beste Nederlands team hebben staan maar door het afscheid van een paar oud gediende hebben we er alles aan gedaan om zo goed mogelijk hier te staan.

Na onze wedstrijd zijn we naar de dames finale wezen kijken Nederland – Duitsland. Deze finale had een ieder basketball kenner al kunnen voorspellen omdat zij de laatste 20 jaar het dames basketball in Europa regeren. In een bom volle arena wisten de dames de top favoriet Duitsland helaas niet te verslaan. Uiteindelijk was de eindstand 61 – 35.
De heren van Duitsland speelden om de derde plaats en hebben gewonnen van Israël. Onze mannen rijden wat rond en maken contact met al hun fans. Ook een lekker geel drankje met een schuimkraag gaat er wel in. Ja, ja na een sportevenement, waar je maanden naar toe heb gewerkt, mag dat. Natuurlijk met mate, maar daar maak ik me niet druk om als coach. Ik vind het super de afgelopen twee jaar het team te hebben zien groeien naar een topsport klimaat en ik als coach vind het geweldig om hier een deel van te zijn.
Nogmaals de toekomst met de gemaakte plannen met het NOC*NSF en de NBB gaat er voor zorgen dat het Nederlands heren team mooie tijden gaat beleven.. De grote man achter de schermen is hier in Wim Steen. Hij heeft er mede voor gezorgd dat er snel grote stappen genomen kunnen worden.

Vanuit Wetzlar wil ik een ieder bedanken die met aandacht mijn dagboek heeft bekeken en gelezen. Ik hoop dat u deze site met regelmaat blijft bekijken. Het wordt een site met veel gezichten dus gertjanvanderlinden.com.

Van de finale die tussen Zweden en Groot Brittannië gaat krijgt u de uitslag morgen van te horen.

Vrijdag 31 augustus,

Na nog een kleine reünie gisteren aan de bar met oud spelers moest het vandaag dan gebeuren. Voor het toernooi had ik niet gedacht dat de wedstrijd van vandaag zo belangrijk zou zijn als dat het uiteindelijk is geworden. De wedstrijd tegen Bosnië was voor het wel of niet in de A-groep blijven. Kwart voor twaalf gingen we met de bus richting hal. De hal waar we gisteren een heerlijke wedstrijd hebben gespeeld tegen Duitsland. De Duitse coach, die zich misdragen heeft naar een aantal spelers van ons, kan niet tevreden zijn over zijn ploeg. Het ticket voor China verdienen ze wel want ze zijn een stuk verder dan wij, al zitten we er heel dichtbij.
Bosnië heeft twee goede posten die zowel inside als outside kunnen schieten. Bij de start van de wedstrijd heb ik de keuze gemaakt om eerst Huseyin en Frank te laten storen om de posten achter te houden. Hier moesten we snel mee stoppen. Elke bal van die gasten ging er in.

Image
Anton de Rooij
Hebben wij weer!! 69% Schoten zij de eerste helft en wij moesten alles uit de kast halen. Na de slag van gisteren moest het vandaag uit onze tenen komen, letterlijk en figuurlijk. De gehele tweede helft heb ik de beslissing genomen om met hetzelfde team te blijven spelen. Uiteindelijk in het vierde kwart wierp dit zijn vruchten af. Door twee afstand schoten van Anton, een open lay-up van Frank en het schotje van Bert gaf de ruimte om met 11 te winnen, 68 – 57. Ons doel om in de A-groep te blijven is gehaald! Het team was na de wedstrijd kapot zelfs Anton had geen trek in een wijntje en dat wil heel wat zeggen. Morgen tegen Polen die ruim heeft gewonnen van Tsjechië. Zo zie je maar dat onze poule veel sterker was dit toernooi.
De dames hadden vandaag een dag vrij en hebben met zijn allen ons aangemoedigd. Zij mogen morgen aan de bak in de finale. Hopelijk kunnen ze voor een grote stunt zorgen en winnen van de top favoriet Duitsland. We gaan zo naar de halve finales kijken met als topper Duitsland – Groot Brittannië. Ja hier staan wij ook over twee jaar met de mannen. Maar morgen eerste tegen Polen.

Donderdag 30 augustus,

Een aantal mannen vonden de tijd niet prettig waarop we gingen ontbijten. Zij waren zich er heel even niet van bewust waarom we hier zijn. Ja inderdaad om te basketballen en vanavond een wedstrijd te spelen tegen de Duitsers. Om 9:30 uur zijn we lekker even wezen trainen. Na de training hebben Bert en Hoes zich even uitgeleefd. Eerst even lekker op elkaar schoppen met een bal en daarna werd het een worstelpartij tussen de twee. Beiden werden gered door het vertrek van de bus die op ons stond te wachten.
´s Avonds zouden we eindelijk tegen de Duitse mannen mogen spelen. Het is heerlijk om dit soort wedstrijden te mogen spelen en te coachen. Stel je voor dat er 4000 Duitsers op de tribune zitten en daar tussen enkele Nederlanders. Een aantal van de Nederlanders echte supporters en een aantal zijn iets minder trouw. Als ik dit moet uitleggen, dan wordt het een te lang verhaal met een sfeer waar ik het liever niet over heb. Toeters, trommels en veel geschreeuw staat ons te wachten. De Duitsers moesten de wedstrijd Israel-Italie afwachten om te weten of het resultaat tegen Nederland nog belangrijk was om bij de laatste 4 van het toernooi te eindigen. Israel won ruim van Italie. Dit betekende dat Duitsland hoe dan ook tweede in de poule zou worden. De resultaten van eerder op de dag zorgden ervoor dat wij ons niet meer kunnen plaatsen voor finale plaatsen.
De middag bestond echt uit relaxen. Niemand was te bekennen om en rond het hotel. Als coach ga ik er dan van uit dat iedereen lekker in zijn bedje ligt. Dave en Bert, kamergenoten, maakten de slaapmomenten van vandaag zeer intiem door. Bert zaagt elke boom hier in Wetzlar om en kan zijn handen niet thuis houden om Dave te knuffelen. Wij hebben hier hard om kunnen lachen, zeker toen we het met Dave zijn telefoon opgenomen bewijs hoorden. Ze hebben nu dan ook een erg goede band samen.

Half zes zijn we gaan eten. Daarna de bus in en op naar de hal. Ondertussen hoorden we dat het dames team had verloren van Duitsland, maar toch hebben ze zich geplaatst voor de finale op zaterdag. Dit betekent automatisch dat ze zich hebben verzekerd van een ticket naar Peking. Van harte gefeliciteerd dames en staf!!!

Onze wedstrijd tegen Duitsland startte fel van beide kanten. Ik had de jongens meegegeven dat ze het fysieke spel van de Duitsers moesten evenaren. Dit werd goed opgepakt. Duitsland beging veel persoonlijke fouten. Het publiek stond als één man achter Duitsland. Onze jongens konden goed bij blijven en namen in het derde kwart zelfs een voorsprong. Alle wissels aan Nederlandse zijde brachten positieve dingen, waardoor we een constant niveau konden houden. Aan Duitse zijde raakten een aantal spelers een stafleden uitermate gefrustreerd. Ook jonge jongens maakten bij ons mee wat het is om in zo´n heksenketel in een spannende wedstrijd te spelen. Dit is een geweldige ervaring geweest. Met een opgeheven hoofd konden wij het veld verlaten, ondanks de nederlaag van 57-64. Na het uiten van hoe trots ik op de jongens ben hebben we afgesloten in de kleedkamer. Ons vizier staat nu op Bosnië, onze tegenstander van morgen. Dit wordt één van de belangrijkste wedstrijden van het toernooi voor ons. Morgen om kwart over 1 moeten we er staan!

Woensdag 29 augustus,

Na een gezamenlijk ontbijt zijn we direct video gaan kijken. De wedstrijd van gisteren heb ik maar niet laten zien en alleen maar gekeken naar Polen, onze tegenstander van vandaag. Bij Polen hebben ze één speler die een gemiddelde heeft van 35 punten per wedstrijd. Daar lag dus onze uitdaging! Met onze defense hebben we er voor gezorgd dat hij uiteindelijk maar 14 punten heeft gescoord. De complimenten dan ook aan het team.
Na een eerste helft met veel kansen stonden we achter met 26 - 29. De tweede helft bleven we rommelig spelen en kwamen we wat terug. Aan het eind van dit kwart kwam Mustafa terug van de bank omdat hij onterecht met 4 fouten werd bestraft door de slecht leidende scheidsrechters. Waar zien wij dit meer?!
Het vierde kwart ging weer eens als van ouds. Dit was te zien aan een keihard werkende Hoes, offense en defense, het overzicht van Mustafa en de schoten die vielen van Toon en Frank. Als post speelde Jaap een puike wedstrijd.
Image(Jaap Smid)
Jammer was dat Bert niet zo lekker in de wedstrijd zat, maar de instelling van hard werken ontbreekt er niet aan. De overwinning van 58 - 51 komt ook mede door het meeleven van de bank. Zelf heb ik bijna geen stem meer door het roepen maar ook zij kunnen flink aan de Strepsels.
Na de gewonnen wedstrijd hebben we afgesproken om bij de dames te gaan kijken. Zij speelden tegen de Turkse dames. Deze wedstrijd werd dik gewonnen.
De staf ging uit eten naar de Burger King. Sloofie kreeg een cadeautje omdat ze geslaagd is voor de PABO. Ja, ja 30 jaar en eindelijk geslaagd :-) De spelers gingen met de bus naar de sporthal en hebben daar wat gegeten. Jaap merkte dat hij zijn tas was vergeten, dus kon hij terug met een hele dikke Q7. Als een vorst in de auto maar niet zo slim betreft zijn tas.
De Duitsers moeten vanavond winnen om zich nog te kunnen kwalificeren en uiteindelijk is dat gelukt. De hal was bom vol en wij moesten van de tribune af , regels van de brandweer.
Terug naar het hotel en naar bed. Morgen is het ontbijt en daarna lekker trainen. Wat hebben wij het slecht………. :-)
Morgen mogen we zelf tegen de Duitsers en het grote voordeel voor mij als coach is, dat je nooit een Nederlander hier voor hoeft te motiveren.

Dinsdag 28 augustus,

Ja ja dit mag ook gemeld worden dat Huseyin als eerste bij het ontbijt aanwezig was. Na het ontbijt zijn we met de ploeg video gaan kijken. Eerst hebben we een stukje Italie gekeken en daarna de tegenstander van vandaag, Israel. De afgelopen jaren wisten wij niet meer te winnen van ze dus waren we gewaarschuwd.
Na het middag eten zijn we de bus ingesprongen en moesten we naar de tweede hal van dit toernooi. Deze is een stuk kleiner en heeft eigenlijk geen vloer om op te spelen. Dit had ik al een aantal dagen eerder geschreven. De wedstrijd ging de eerste helft gelijk op al moet ik zeggen dat wij nog steeds niet het niveau hebben gehaald dat we moeten hebben om hier te winnen. Dit bleek uiteindelijk ook de tweede helft. Na open schoten van ons die wij misten wisten zij wel te scoren. Het resultaat was een 10 nul run. Balen dus want de schoten van hun waren uit alle hoeken en standen. Dat neemt niet weg dat we die kansen ook weg gaven en we ook onze kop lieten hangen. Jammer want verliezen is niet erg als we zelf maar wel alles geven. Verder in de wedstrijd pakten we dit weer aardig op al was het uiteindelijk 20 punten verschil verlies. Balen van ons zelf is het resultaat maar morgen staat Polen weer op ons te wachten.
20.00 uur zijn we gaan eten en morgen om 12.00 uur mogen we weer aan de bak.

Maandag 27 augustus,

Na de teleurstelling van gisteren hebben we een lange nachtrust gehad. Om 10:00 uur hebben we de video gekeken van de wedstrijd van gisteren en daarna de wedstrijd Italie tegen Polen. Het grote voordeel van een toernooi is dat je altijd de dag erna weer aan de bak moet en dat je niet te lang stil kan blijven staan bij de gespeelde wedstrijden. Na de middag training, waar we alles hebben doorgenomen, zijn we gaan eten.

De bus vertrok om 16:15 uur naar de hal voor onze wedstrijd tegen Italie. Daar aangekomen waren de dames van Nederland aan het spelen tegen Spanje. Deze wedstrijd hebben de dames dik gewonnen. Onze wedstrijd tegen de Europese kampioen is niet gegaan zoals we wilden. Italie is een maatje te groot voor ons. Ik moet zeggen dat onze aanvallen beter liepen dan gisteren, maar verdedigend konden wij ze niet stoppen. Na het eerste kwart hadden ze een schotpercentage van 67% en uiteindelijk 60% over de hele wedstrijd. We verloren dus met 85-54.

Het team zit er aardig doorheen, al moeten ze beseffen dat het toernooi nog maar net is begonnen. Hier ligt dus een grote klus om alle koppen weer dezelfde kant op te krijgen. We moeten eerlijk zijn om te zeggen dat het niveau niet meer te vergelijken is met vorige jaren omdat een aantal toppers zijn gestopt. Wel kunnen nu de jonge honden er aan ruiken hoe het is om op zo'n evenement als dit te spelen en kunnen we daar in de toekomst van profiteren.
Vervolgens op naar het hotel en wat eten. Snel de dvd branden en analyseren want morgen moeten we weer aan de bak tegen Israel. In de openingswedstrijd heeft Israel gewonnen van titelkandidaat Duitsland dus we zijn gewaarschuwd!

Laat slapen en morgen weer vroeg op.

Zondag 26 augustus,

Na het gelijke spel van gisteravond met Skip-Bo tussen Anton-Irene en Frank-ik, was de dag mistig begonnen. Na het ontbijt van 9:00 uur zijn we om 10:00 uur vertrokken naar de training om ons voor te bereiden op de eerste wedstrijd. Tijdens de training, waarin we veel hebben geschoten, was al spanning te zien bij het team. Iedereen beleefde dit op zijn eigen manier. De rookies hadden spanning omdat het hun eerste toernooi is, de wat ouderen die voor het eerst een andere rol hebben in het team en de ervaren rotten hadden deze spanning om het toernooi te beginnen. Als coach is dit heerlijk om te zien hoe een team zo kan veranderen in een korte tijd. De wedstrijd tegen Turkije was een beladen wedstrijd door de voorgeschiedenis. Tijdens een eerder gespeeld toernooi liep een wedstrijd van ons tegen de Turken uit op een aanslag op onze bank. Dit bracht ook de nodige spanning met zich mee.

Na de pasta zijn we om 14:00 uur vertrokken naar de sporthal. Daar aangekomen was de beloofde beveiliging ver te zoeken. De organisatie met de IWBF is op dit punt flink in gebreken gebleven. Ik vind dit heel bezwaarlijk dat dit soort dingen gebeuren op zo'n groot evenement!

De wedstrijd op zich was niet om over naar huis te schrijven. Na een hele nerveuze start van beide teams kwam een slecht tweede kwart en die wil ik eigenlijk heel snel vergeten. We scoorden vijf punten in het hele kwart, waarvan drie vrije worpen. Alles maar ook alles ging mis en we gingen ook nog eens dingen doen die we nog nooit getraind hebben. Hier zat ik dus niet op te wachten. Na veel gewissel was het uiteindelijk 20 punten verschil met de rust. Mijn praatje in de rust hield in dat het echt MIJN verantwoordelijkheid is dat mijn spelers in het veld staan en dat spelers moeten zich niet druk moeten maken om gemiste ballen.
Na de rust kwamen we gelukkig beter in ons spel, maar wisten we de Turken verdedigend niet te stoppen. De wedstrijd werd echter verloren met 69-36. Het is een wedstrijd om heel snel te vergeten. Terwijl het team terug ging om te gaan eten moest Jaap blijven voor de doping controle. Dat was voor hem een spannend momentje.

Na een goede maaltijd kwamen Bert en Frank nog even beppen over het verlies en ze balen beiden nog als een stekker (terecht). Maar het geluk is daar dat we morgen weer kunnen spelen tegen de Italianen en ons kunnen revancheren. Wel moeten we weten dat zij de huidige Europese kampioen zijn en dat het dus een heftige pot zal worden!

Viel Gelück. Bis Morgen!

Zaterdag 25 augustus,

Na de zware avond van gisteren, pokeren met de mannen, was het ontbijt vrij. Om half elf hebben we de tegenstander voor morgen bekeken. De wedstrijd tegen Turkije is de eerste voor ons op dit EK. Om half twee stond het vertrek op het programma naar de opening waar we de wedstrijd Duitsland Israel hebben gekeken. De sporthal was goed gevuld en uit Nederland zijn Irene haar ouders, Nel en Martin (nieuwe coach Grasshoppers dames 1), komen kijken.
Na een vurige opening hebben we een fantastische wedstrijd gezien. Na een voorsprong van 18 punten in het vierde kwart kwamen de Duitsers terug tot 4. Uitendelijk wist Israel toch nog met 10 punten verschil te winnen. Hiermee wordt het duidelijk dat wij in een poule zitten met alleen maar medaille kandidaten. Na de wedstrijd mocht Anton naar de president van Duitsland, Dhr. Kohler, en zijn wij naar het hotel terug gegaan om om 19.00 uur te gaan eten. Verder deze avond lekker relaxen en ons voorbereiden op de wedstrijd van morgen. Eindelijk is het dan zo ver en kunnen we ons meten met de Turken.

Vrijdag 24 augustus,

Om half tien aan het ontbijt, wachten in de hal op de laatste speler die nog zou moeten komen. En ja hoor geen verassing Huseyin was weer eens de laatste. Hij had nog even een maskertje moeten zetten. Als team gingen we met z’n alle de eetzaal in met als bijnaam de Daltons. Dit komt door de kleding die we als team aan hadden. Na een goed ontbijt zijn we naar de training gegaan om de hal eens lekker in te rijden. De sporthal ziet er geweldig uit en de komende week kunnen we ons daar uit gaan sloven. Na een uurtje trainen zijn we met een lunchpakket naar het hotel terug gegaan en daar stond Poggy zijn moeder en Dirk te wachten. Eindelijk ziet hij zijn moeder die de afgelopen weken op vakantie is geweest in Spanje. Dikke knuffel en het grote nieuws vertellen dat hij in Arnhem gaat wonen, in het Dorp, samen met Mushi.
Om de tijd te doden zijn een aantal gaan slapen, andere pokeren, sommige kaarten en de sauna heeft ook Nederlanders op bezoek gehad.
Om half zes zijn we gaan eten om weer een uur later te vertrekken naar de classificatie training. Deze training duurde een uur en daar zijn we gekeurd en de stoelen zijn gecheckt. De hal waar dit allemaal heeft plaats gevonden is wel iets anders dan de hal van vanmorgen. Hier geen airco maar wel 40 graden binnen. De vloer is geen hout maar plastic ondergrond. En wij maar denken dat er gelijke omstandigheden moeten zijn!
Terug naar het hotel even naar de turken gekeken om morgen tijdens de video sessie wat handvatten mee te geven voor de wedstrijd.

Donderdag 23 augustus,

Vertrek 11 uur vanaf Papendal, Arnhem. De bus van Oad stond klaar om ons naar Wetzlar te brengen. Eindelijk is het dan zo ver. Na een goede reis zijn we aangekomen in Wetzlar.Bij aankomst is iedereen naar zijn kamer gegaan om de kamer, zoals gewoonlijk, te verbouwen. Ja verbouwen want de hotelkamers zijn niet voor twee rolstoelen bestemd. Gezien de bedden liggen de mannen knus tegen elkaar en hebben er een aantal het matras op de grond gelegd om nachtrust te hebben.
Binnen een kwartier na aankomst gingen Anton en Frank, de 2 oudjes, al richting stad om inkopen te doen. Laten we maar zeggen frisdrank en fruit.
Om 19.00 uur stond het diner op het programma en het zag er allemaal goed uit. Na het eten een teambespreking om iedereen te laten focussen op de eerste wedstrijd tegen Turkije. Het programma doorgenomen voor morgen en met de yell als afsluiting kon een ieder zijn weg weer gaan.
Wij als staff gingen achter het hotel een wijntje drinken, en natuurlijk zat daar al een groot gedeelte van het team. De gokkers waren er niet want die waren aan het pokeren in het hotel.
Na een tijdje te hebben gezeten werd ik uitgedaagd door Dave om een potje Stratego te spelen. Het was lang geleden, dat ik dat spel gespeeld had. Ik dacht: “Vooruit maar.” Het leek mij wel een uitdaging. Nou daar ging die dan….. Nooit meer spelen met Dave, is mijn conclusie als je wilt winnen!

Zo kon ik met een verloren gevoel naar bed en morgen 9.30 uur staat het ontbijt weer klaar.

 
< Vorige   Volgende >
[ terug ]